TEMA 9: MATEMÁTICAS

 

TEMA 9 CASTELLANO

 

TEMA 5 NATURAIS

 

TEMA 5 SOCIAIS

 

PDI: ARTESANÍA QUE VEN DO MAR

 

TEMA 8 MATEMÁTICAS

 

TEMA 4: SOCIAIS

NATURAIS TEMA 4

 

UN VENRES DIFERENTE NA BIBLIOTECA

Este venres fomos á biblioteca da escola para pechar a semana cunha actividade tranquila e moi agradable. Aproveitamos a visita para cambiar os libros e escoller novas lecturas para os vindeiros días, fomentando así o gusto pola lectura e a curiosidade por historias diferentes.

Despois, tamén tivemos tempo para xogar un ratiño e desfrutar dos distintos recunchos. Cada quen escolleu o que máis lle apetecía:

No recuncho Fedello algúns estiveron entretidos con construcións de LEGO pequenas, practicando a paciencia, a concentración e a creatividade.

Outros preferiron as construcións con LEGO (máis grandes), inventando estruturas e compartindo ideas.

E tamén houbo quen escolleu un momento máis calmiño para debuxar e deixar voar a imaxinación.

Foi unha mañá moi completa, na que ademais de ler, traballamos a autonomía (escoitar, elixir, coidar o material), a convivencia e o respecto polos espazos comúns. Unha forma perfecta de rematar a nosa semana na aula, con calma, liberdade de elección e moitas ganas de volver repetir.

A próxima semana continuaremos gozando das novas lecturas que trouxemos da biblioteca!

UN PAR DE OLLOS... E MIL IDEAS DIFERENTES!

Esta semana na aula realizamos unha actividade moi especial e sinxela á vez: cada neno e nena recibiu unha folla na que só aparecía un par de ollos. A partir deles, tiñan que completar o debuxo como quixeran. Podían crear animais, persoas, seres imaxinarios, personaxes fantásticos… o único “punto de partida” eran eses ollos. E o resultado foi marabilloso: apareceron creacións realmente sorprendentes e moi imaxinativas.

Por que fixemos esta actividade?

Escollimos esta proposta porque é unha maneira moi potente de traballar a creatividade sen poñer límites nin modelos que copiar. Cando o alumnado parte dunha folla “case baleira”, non hai unha resposta correcta nin unha idea mellor ca outra: cada debuxo convértese nunha expresión persoal. Isto axuda a que se sintan libres para probar, inventar e confiar no que imaxinan.

Ademais, esta actividade permite traballar moitas habilidades importantes:

• Estimula a imaxinación e o pensamento diverxente, é dicir, a capacidade de xerar ideas diferentes a partir dunha mesma proposta.
• Reforza a autoestima e a seguridade, porque cada creación é única e válida, e todas teñen un valor.
• Desenvolve a expresión artística e emocional: ás veces, a través dun debuxo tamén se expresan estados de ánimo, gustos, medos ou ilusións.
• Practica a motricidade fina e o control do trazo, fundamentais para o desenvolvemento da escritura.
• Favorece a comunicación, xa que despois moitos quixeron contar quen era o seu personaxe ou que historia había detrás del.

En resumo, con algo tan pequeno como un par de ollos conseguimos abrir unha porta enorme á creatividade. Foi unha actividade lixeira e divertida, pero cun fondo educativo moi importante: aprender a mirar máis alá do evidente e atreverse a crear.

DEIXANDO VOAR A IMAXINACIÓN

Hoxe, despois de moito esforzo e concentración, decidimos dedicar un anaquiño ao final da clase a unha actividade diferente, centrada na creatividade e no xogo construtivo.

Nesta ocasión, o alumnado puido explorar libremente distintos materiais do aula: Kapla, construcións LEGO e construcións magnéticas.

Os bloques de Kapla, pequenas pezas de madeira idénticas, permiten crear estruturas sorprendentes traballando o equilibrio, a precisión e a paciencia. Pola súa banda, as construcións LEGO ofrecen infinitas posibilidades de deseño, estimulando a planificación, a resolución de problemas e a imaxinación. As pezas magnéticas, tan atractivas e versátiles, facilitan a creación de formas tridimensionais, favorecendo a comprensión espacial e a experimentación.

Foi un tempo para crear sen límites, para probar, equivocarse, reconstruír e compartir ideas. A aula converteuse nun espazo de cooperación, enxeño e entusiasmo.

Porque aprender tamén significa explorar, inventar e gozar do proceso. 

PAUSAS ACTIVAS

No segundo ciclo de primaria vivimos xornadas intensas: lectura, escritura, cálculo, resolución de problemas, proxectos… O cerebro do noso alumnado traballa a pleno rendemento. Por iso, ao longo do día introducimos descansos activos, pequenas pausas de movemento consciente que nos axudan a seguir aprendendo mellor.

Por que son necesarios?

Desde unha perspectiva pedagóxica, o movemento non é unha interrupción, senón un aliado da aprendizaxe:

• Autorregulación e atención: Tras períodos de concentración sostida, a activación física facilita a recuperación da atención e reduce a fatiga cognitiva. O alumnado volve á tarefa máis centrado e dispoñible.
• Función executiva: Actividades breves de coordinación, ritmo ou equilibrio estimulan procesos como a memoria de traballo, a inhibición e a flexibilidade cognitiva.
• Benestar emocional: O movemento reduce tensións, mellora o estado de ánimo e favorece un clima de aula máis positivo.
• Aprendizaxe integral: O corpo forma parte do proceso educativo. Aprender implica emoción, cognición e acción.

Que facemos nos descansos activos?

Propoñemos dinámicas curtas (2–5 minutos), adaptadas á idade:

• Estiramentos e mobilidade articular.
• Xogos de coordinación e lateralidade.
• Retos de ritmo e percusión corporal.
• Pequenas coreografías ou imitacións

Estas propostas non só activan o corpo, senón que tamén reforzan habilidades como o seguimento de instrucións, o control inhibitorio e o traballo cooperativo.

Un dos momentos máis especiais do día é cando cantamos a nosa canción de aula. Pode parecer unha rutina sinxela, pero encerra un enorme valor educativo.

 Lectoescritura en acción

Conciencia fonolóxica: O ritmo e a melodía axudan a identificar sons, sílabas e patróns lingüísticos.

Fluidez lectora: Ler a letra mentres se canta reforza entoación, prosodia e automatización.

Memoria verbal: A repetición musical favorece a retención de vocabulario e estruturas.

Cohesión grupal e identidade

Sentido de pertenza: Compartir unha canción fortalece a identidade de grupo.

Vínculo emocional: A música xera conexión afectiva e clima de confianza.

Inclusión: Todos e todas participan desde as súas posibilidades, promovendo a igualdade e o respecto.

En resumo

Os descansos activos e a canción de aula forman parte dunha visión educativa que entende que:

• O movemento mellora a atención e o rendemento,
• A emoción e o benestar son condicións para aprender.
• A música é unha poderosa ferramenta cognitiva e social

Seguimos traballando para que a escola sexa un espazo onde aprender, sentir e moverse vaian sempre da man.

Grazas, familias, por acompañarnos neste camiño!

RESUMO TEMA 4 CIENCIAS SOCIAIS

No Tema 4 de Ciencias Sociais imos coñecer mellor o lugar onde vivimos:

Durante este tema aprenderemos…

• Onde está Galicia.
• As súas provincias.
• Os seus símbolos

Descubriremos que Galicia forma parte de España e que ten identidade propia.

A poboación de Galicia:

• Cantas persoas viven aquí.
• Onde vive a xente.
• Como se distribúe

Veremos que hai zonas máis poboadas e outras con menos habitantes.

As aldeas e as vilas

As aldeas

• Poucas casas.
• Moita natureza.
• Actividades do campo

As vilas

• Máis habitantes.
• Máis servizos.
• Comercios e prazas

Compararemos como é a vida en cada lugar.

Tipos de vilas e cidades

• Vilas pequenas.
• Vilas grandes.
• Cidades

Analizaremos as súas características:

• edificios,
• tráfico,
• servizos,
• número de habitantes

Como se goberna a localidade?

• Que é o concello.
• Quen toma decisións.
• O alcalde ou alcaldesa

Aprenderemos como se organiza o noso municipio e o servizos que nos dá o concello.

• Limpeza.
• Parques.
• Policía local.
• Biblioteca.
• Iluminación

Descubriremos por que son tan importantes.

Que faremos en clase?

• Actividades.
• Resumos.
• Debuxos.
  

Será un tema moi interesante, porque fala do noso entorno.

Seguide atentos ao blog para ver os nosos traballos! 

RESUMO TEMA 4 OS ECOSISTEMAS: NATURAIS

No Tema 4 de Naturais imos adentrarnos nun mundo fascinante: os ecosistemas.

Durante as próximas semanas aprenderemos…

Que é un ecosistema? Descubriremos que un ecosistema é o lugar onde viven os seres vivos e como animais, plantas, auga, solo e climaestán conectados.

Relacións de alimentación.

Veremos quen come a quen na natureza:

• Cadeas alimentarias.
• Produtores (plantas).
• Consumidores (animais).
• Descompoñedores.

Aprenderemos que todos dependen uns doutros.

Outras relacións nos ecosistemas xa que non todo é comer!  Por iso tamén estudaremos: a axuda entre seres vivos, a competencia, a protección, a convivencia ... Porque na natureza… todo está relacionado.

Viaxaremos por diferentes ambientes: bosque, deserto, ecosistema mariño, lagoa ou río e coñeceremos os seres vivos que habitan en cada un.

Que imos facer en clase?

• Actividades.
• Debuxos.
• Pequenas investigacións.
• Xogos e esquemas

Estamos segurss de que será un tema moi interesante e divertido!

Seguide atentos ao blog para ver os nosos traballos.

RESUMO TEMA 7 LÍNGUA GALEGA

PALABRAS CON H

PALABRAS CON H

OS POSESIVOS

OS POSESIVOS

PERSONIFICACIÓN - COMPARACIÓN
 

RESUMO TEMA 7 CASTELÁN

 

PALABRAS TERMINADAS EN -Z Y -D

PALABRAS TERMINADAS EN -Z Y -D

SINGULAR Y PLURAL

SUSTANTIVOS SINGULAR Y PLURAL

UN RATO CON PERSPECTIVA.

Nesta ocasión realizamos unha actividade plástica na que partimos dunha mesma imaxe dun rato. O reto era  decorar e recortar a figura para conseguir que a cara do animal tivese volume, empregando diferentes técnicas e decisións persoais.

A imaxe inicial era igual para todo o alumnado, pero moi pronto quedou claro que o resultado final ía ser ben distinto. Cada neno e nena escolleu como decorar, que cores empregar, como recortar e como dobrar ou superpoñer partes para lograr ese efecto de volume. Así, pouco a pouco, foron aparecendo ratos moi diferentes entre si, todos con identidade propia .

Esta actividade permitiunos traballar a motricidade fina, a observación e a creatividade, pero tamén algo moi importante: entender que non hai unha única maneira correcta de crear. A partir dunha mesma proposta, cada obra reflicte a personalidade, os gustos e a maneira de facer de quen a realizou.

Do mesmo xeito que na actividade do tiburón, volvemos comprobar que a arte é un espazo onde a diversidade é unha riqueza. Todos partimos do mesmo punto, pero cada creación conta unha historia diferente… e todas merecen ser valoradas .

UN MESMO MATERIAL, MOITAS IDEAS DIFERENTES.

Na aula realizamos unha actividade plástica especial na que o alumnado empregou xornais vellos para crear unha composición artística na que o protagonista era… un tiburón. A premisa era clara e común para todos, pero o resultado demostrou algo moi importante: cando deixamos voar a imaxinación, non hai dúas obras iguais.

Partindo do mesmo material e da mesma idea inicial, cada neno e nena tomou decisións propias: como recortar, como pegar, que forma darlle ao tiburón, que detalles destacar… Así, pouco a pouco, foron xurdindo tiburóns grandes e pequenos, tranquilos ou máis atrevidos, realistas ou cheos de fantasía .

Esta actividade axudounos a comprender que a creatividade non é copiar, senón interpretar, probar e atreverse a facer algo persoal. Tamén aprendemos que non hai unha única maneira correcta de crear, e que a diversidade de resultados é unha riqueza que enche a aula de cor e de ideas.

Traballar con materiais reutilizados, como os xornais , fíxonos ademais reflexionar sobre a importancia de darlles unha segunda vida ás cousas, coidando o noso contorno mentres creamos arte .

O máis bonito foi comprobar que, aínda que todos comezamos no mesmo punto, cada obra conta unha historia diferente, igual que cada persoa ten a súa maneira única de ver o mundo. E iso é, sen dúbida, unha das mellores aprendizaxes que nos deixa a educación artística .

FAREIROS E FAREIRAS: AS PERSOAS QUE COIDABAN DA LUZ.

No noso proxecto sobre os faros xa descubrimos para que serven, onde están e como funcionan. Pero agora damos un paso máis importante: coñecer ás persoas que estiveron detrás desa luz, os fareiros e fareiras.

Ser fareiro ou fareira non era un traballo calquera. Vivían en lugares afastados, preto do mar, moitas veces illados, co vento como veciño e as ondas como banda sonora. A súa misión era moi importante: manter o faro sempre aceso para guiar aos barcos e evitar naufraxios. Se a luz se apagaba… podía haber un gran perigo .

Moitas destas persoas tiveron vidas sorprendentes, cheas de esforzo, valentía e historias curiosas que parecen sacadas dun conto… pero foron reais.

OS CONTOS

Na aula imos traballar a escrita de contos, unha tarefa que vai moito máis alá de xuntar palabras nun papel. 

Escribir contos axuda ao alumnado a ordenar ideas, expresar emocións, ampliar vocabulario e desenvolver a imaxinación, pero tamén a pensar con claridade e a comunicar mellor o que queren dicir.

Cando un neno ou nena escribe un conto, está poñendo en marcha moitas habilidades ao mesmo tempo: pensa unha historia, decide que é importante, organiza o que vai pasar primeiro e o que virá despois, e aprende a revisar o que escribe. É dicir, aprende a pensar escribindo .

Para axudarnos neste proceso, comezamos por coñecer as partes dun conto, porque escribir tamén é ter unha estrutura clara. Igual que unha casa precisa cimentos, paredes e tellado, un conto necesita unhas partes ben definidas.

As partes dun conto:

• Inicio: presentamos os personaxes, o lugar e a situación inicial.
• Nó (ou problema): algo sucede e a historia complícase.
• Desenlace: resólvese o problema e péchase o conto.

Coñecer esta estrutura axúdalles a non perderse cando escriben e a facer historias máis completas e comprensibles.

Porque escribir contos non é só para ser escritores: é para aprender a expresarse mellor, a confiar no que un pensa… e tamén para pasalo ben creando mundos imaxinarios

REPASO TEMA 6 LENGUA CASTELLANA

GÉNERO Y NÚMERO 

MASCULINO Y FEMENINO

MASCULINO Y FEMENINO

PALABRAS TERMINADAS EN -Y

PALABRAS TERMINADAS EN -y

DIMINUTIVOS Y AUMENTATIVOS

AUMENTATIVOS Y DIMINUTIVOS

MÁIS TÁBOAS

Por que é importante aprender ben as táboas de multiplicar?

Na aula estamos a dedicar tempo e esforzo a aprender as táboas de multiplicar, e sabemos que ás veces xorden dúbidas nas familias:

É necesario memorizalas? Non é mellor comprender que repetir?

A resposta é clara: comprender e memorizar non son opostos, senón aliados.

As táboas de multiplicar non se aprenden “porque si”. Son unha ferramenta básica que o alumnado vai empregar durante toda a súa vida escolar (e tamén fóra dela). Cando un neno ou nena coñece as táboas con seguridade, pode pensar mellor, resolver problemas con máis rapidez e centrarse no razoamento, non só no cálculo.

Que achega a aprendizaxe memorística das táboas?

• Axiliza o pensamento matemático: se non hai que parar a calcular cada vez canto é 6×7, o cerebro queda libre para entender o problema.
• Aumenta a seguridade e a confianza: saber as táboas evita frustracións e bloqueos.
• Reduce a carga cognitiva: a memoria automática permite afrontar tarefas máis complexas sen sentirse desbordado.
• É unha base imprescindible para a división: non se pode dividir con soltura se non se recoñecen con rapidez as multiplicacións inversas. A división non é máis que “pensar ao revés” a multiplicación.

É importante lembrar que memorizar non significa repetir sen sentido. Na aula traballamos as táboas con xogos, ritmo, cancións, retos, materiais manipulativos e comprensión previa. Pero chega un momento no que a práctica e a repetición son necesarias, igual que pasa ao aprender a ler con fluidez ou a montar en bicicleta sen rodas.

 E para a división… son imprescindibles

Cando o alumnado comeza coas divisións, quen domina as táboas avanza con máis facilidade. Quen non, tende a perderse nos cálculos e a esquecer o verdadeiro obxectivo: entender o que está facendo.

Por iso insistimos tanto nelas. Non por tradición nin por costume, senón porque son unha chave fundamental para o éxito matemático nas etapas posteriores.

Así que si: aprender as táboas require esforzo, constancia e algo de memoria… pero tamén dá froitos duradeiros.

E cando un neno di con orgullo “xa sei a do 7!”, iso tamén é aprendizaxe .

MÁIS TÁBOAS

CONCERTO DIDÁCTICO

Saída didáctica: A viaxe de Walt coa Sinfonía de Galicia.

Recentemente tivemos a oportunidade de vivir unha experiencia musical moi especial: asistir ao concerto A viaxe de Walt interpretado pola Orquesta Sinfónica de Galicia no Palacio da Ópera de A Coruña. Foi unha saída que combinou arte, emoción e aprendizaxe, e que quedará nos nosos recordos! 

A Orquesta Sinfónica de Galicia é unha das orquestras máis importantes de España, fundada en 1992 e con sede en A Coruña. Desde entón, promove a música clásica e contemporánea, achegándoa a públicos de todas as idades, especialmente ao público escolar através de iniciativas didácticas que fomentan a comprensión musical e a educación artística. 

O concerto A viaxe de Walt foi un espectáculo familiar pensado especialmente para o alumnado. A historia levounos a viaxar xunto a dous irmáns, Walt e Diana, que atopan un proxector máxico nun cine abandonado e viven a aventura de rescatar a Diana a través das películas máis queridas da factoría Disney. Esta proposta combina música sinfónica con narrativa, facendo a experiencia en directo máis accesible, divertida e significativa para nós. 

Foi emocionante escoitar aos músicos tocar en directo, ver como se constrúe unha peza musical e sentir como unha orquestra enteira pode crear sons tan variados e fermosos. Ademais, vivimos tamén a oportunidade de escoitar o silencio respectuoso do público e aprender a apreciar a música de forma activa e participativa, algo que non sempre nos achegamos a sentir nas aulas. 

Saír a vivir a cultura de forma tan directa é, sen dúbida, unha experiencia que enriquece o noso coñecemento artístico e fortalece o noso gusto pola música. Xa estamos contándolle aos compañeiros que aínda non foron… e esperamos repetir ben prontiño!

PARA APRENDER TABLAS DE MULTIPLICAR

 TABLAS

TABLA DEL 3

TABLA DEL 4

TABLA DEL 5

TABLA DEL 6

TABLA DEL 7

TABLA DEL 8

TABLA DEL 9

RESUMO TEMA 6 GALEGO

 

PALABRAS CON V

DEMOSTRATIVOS

RESUMO TEMA 6 CASTELÁ

 

PALABRAS ACABADAS EN -Y

PALABRAS ACABADAS EN -Y

AUMENTATIVOS

AUMENTATIVOS I

EJERCICIOS GÉNERO

EJERCICIOS GÉNEROS I

UN OBRADOIRO PARA FACER SOAR A TRADICIÓN

Estes días tivemos a sorte de participar nun obradoiro moi especial no que puxemos as mans, os oídos e a curiosidade. Da man de Emilio Romero Fabal, achegámonos ao mundo dos instrumentos tradicionais e aprendemos que a música tamén se pode construír pouco a pouco… e con materiais ben sinxelos.

Durante o obradoiro elaboramos un carrizo, un instrumento musical de percusión feito con canas de bambú, gomas e lixa. Lixar, suxeitar, probar, volver lixar... Aprendemos que para que un instrumento soe ben hai que ter paciencia e coidar cada paso.

Emilio tamén nos falou doutros instrumentos tradicionais como o pandero, a pandeira e a pandereta, explicándonos as diferenzas entre eles e como se empregan na música popular. Un dos momentos que máis nos sorprendeu foi cando nos mostrou pel de cabra, o material co que se elaboran as panderetas de maneira tradicional, e incluso nos deu un anaco para poder observalo e tocalo. Toda unha experiencia! 

Explicounos paso a paso como fai el mesmo as panderetas, desde a preparación da madeira ata a colocación da pel, facéndonos ver o valor do traballo artesanal e do saber que pasa de xeración en xeración.

E por se todo isto fose pouco, Emilio levou tamén unha buguina, que fixo soar diante de nós deixando a aula en silencio absoluto, e cunhas caras de sorpresa impresionantes. Explicounos que a buguina é un instrumento feito a partir dunha cuncha mariña, usado desde hai moitísimos anos en zonas costeiras. Antigamente empregábase para avisar, chamar á xente ou enviar sinais, xa que o seu son é moi potente e pode escoitarse a longa distancia. Unha curiosidade que nos encantou foi saber que non todas as cunchas soan igual e que hai que saber cortalas e soprar dun xeito moi concreto para que a buguina “cobre vida”.

Foi un obradoiro no que non só aprendemos música, senón tamén respecto pola tradición, polos materiais e polo tempo que leva crear algo coas propias mans. E, por suposto, saímos con ganas de facer soar os nosos carrizos e seguir descubrindo o marabilloso mundo da música tradicional.