RESUMO TEMA 4 OS ECOSISTEMAS: NATURAIS

No Tema 4 de Naturais imos adentrarnos nun mundo fascinante: os ecosistemas.

Durante as próximas semanas aprenderemos…

Que é un ecosistema? Descubriremos que un ecosistema é o lugar onde viven os seres vivos e como animais, plantas, auga, solo e climaestán conectados.

Relacións de alimentación.

Veremos quen come a quen na natureza:

• Cadeas alimentarias.
• Produtores (plantas).
• Consumidores (animais).
• Descompoñedores.

Aprenderemos que todos dependen uns doutros.

Outras relacións nos ecosistemas xa que non todo é comer!  Por iso tamén estudaremos: a axuda entre seres vivos, a competencia, a protección, a convivencia ... Porque na natureza… todo está relacionado.

Viaxaremos por diferentes ambientes: bosque, deserto, ecosistema mariño, lagoa ou río e coñeceremos os seres vivos que habitan en cada un.

Que imos facer en clase?

• Actividades.
• Debuxos.
• Pequenas investigacións.
• Xogos e esquemas

Estamos segurss de que será un tema moi interesante e divertido!

Seguide atentos ao blog para ver os nosos traballos.

RESUMO TEMA 7 LÍNGUA GALEGA

 

RESUMO TEMA 7 CASTELÁN

 

UN RATO CON PERSPECTIVA.

Nesta ocasión realizamos unha actividade plástica na que partimos dunha mesma imaxe dun rato. O reto era  decorar e recortar a figura para conseguir que a cara do animal tivese volume, empregando diferentes técnicas e decisións persoais.

A imaxe inicial era igual para todo o alumnado, pero moi pronto quedou claro que o resultado final ía ser ben distinto. Cada neno e nena escolleu como decorar, que cores empregar, como recortar e como dobrar ou superpoñer partes para lograr ese efecto de volume. Así, pouco a pouco, foron aparecendo ratos moi diferentes entre si, todos con identidade propia .

Esta actividade permitiunos traballar a motricidade fina, a observación e a creatividade, pero tamén algo moi importante: entender que non hai unha única maneira correcta de crear. A partir dunha mesma proposta, cada obra reflicte a personalidade, os gustos e a maneira de facer de quen a realizou.

Do mesmo xeito que na actividade do tiburón, volvemos comprobar que a arte é un espazo onde a diversidade é unha riqueza. Todos partimos do mesmo punto, pero cada creación conta unha historia diferente… e todas merecen ser valoradas .

UN MESMO MATERIAL, MOITAS IDEAS DIFERENTES.

Na aula realizamos unha actividade plástica especial na que o alumnado empregou xornais vellos para crear unha composición artística na que o protagonista era… un tiburón. A premisa era clara e común para todos, pero o resultado demostrou algo moi importante: cando deixamos voar a imaxinación, non hai dúas obras iguais.

Partindo do mesmo material e da mesma idea inicial, cada neno e nena tomou decisións propias: como recortar, como pegar, que forma darlle ao tiburón, que detalles destacar… Así, pouco a pouco, foron xurdindo tiburóns grandes e pequenos, tranquilos ou máis atrevidos, realistas ou cheos de fantasía .

Esta actividade axudounos a comprender que a creatividade non é copiar, senón interpretar, probar e atreverse a facer algo persoal. Tamén aprendemos que non hai unha única maneira correcta de crear, e que a diversidade de resultados é unha riqueza que enche a aula de cor e de ideas.

Traballar con materiais reutilizados, como os xornais , fíxonos ademais reflexionar sobre a importancia de darlles unha segunda vida ás cousas, coidando o noso contorno mentres creamos arte .

O máis bonito foi comprobar que, aínda que todos comezamos no mesmo punto, cada obra conta unha historia diferente, igual que cada persoa ten a súa maneira única de ver o mundo. E iso é, sen dúbida, unha das mellores aprendizaxes que nos deixa a educación artística .

FAREIROS E FAREIRAS: AS PERSOAS QUE COIDABAN DA LUZ.

No noso proxecto sobre os faros xa descubrimos para que serven, onde están e como funcionan. Pero agora damos un paso máis importante: coñecer ás persoas que estiveron detrás desa luz, os fareiros e fareiras.

Ser fareiro ou fareira non era un traballo calquera. Vivían en lugares afastados, preto do mar, moitas veces illados, co vento como veciño e as ondas como banda sonora. A súa misión era moi importante: manter o faro sempre aceso para guiar aos barcos e evitar naufraxios. Se a luz se apagaba… podía haber un gran perigo .

Moitas destas persoas tiveron vidas sorprendentes, cheas de esforzo, valentía e historias curiosas que parecen sacadas dun conto… pero foron reais.

OS CONTOS

Na aula imos traballar a escrita de contos, unha tarefa que vai moito máis alá de xuntar palabras nun papel. 

Escribir contos axuda ao alumnado a ordenar ideas, expresar emocións, ampliar vocabulario e desenvolver a imaxinación, pero tamén a pensar con claridade e a comunicar mellor o que queren dicir.

Cando un neno ou nena escribe un conto, está poñendo en marcha moitas habilidades ao mesmo tempo: pensa unha historia, decide que é importante, organiza o que vai pasar primeiro e o que virá despois, e aprende a revisar o que escribe. É dicir, aprende a pensar escribindo .

Para axudarnos neste proceso, comezamos por coñecer as partes dun conto, porque escribir tamén é ter unha estrutura clara. Igual que unha casa precisa cimentos, paredes e tellado, un conto necesita unhas partes ben definidas.

As partes dun conto:

• Inicio: presentamos os personaxes, o lugar e a situación inicial.
• Nó (ou problema): algo sucede e a historia complícase.
• Desenlace: resólvese o problema e péchase o conto.

Coñecer esta estrutura axúdalles a non perderse cando escriben e a facer historias máis completas e comprensibles.

Porque escribir contos non é só para ser escritores: é para aprender a expresarse mellor, a confiar no que un pensa… e tamén para pasalo ben creando mundos imaxinarios