jueves, 5 de febrero de 2026

MÁIS TÁBOAS


Por que é importante aprender ben as táboas de multiplicar?

Na aula estamos a dedicar tempo e esforzo a aprender as táboas de multiplicar, e sabemos que ás veces xorden dúbidas nas familias:

É necesario memorizalas? Non é mellor comprender que repetir?

A resposta é clara: comprender e memorizar non son opostos, senón aliados.

As táboas de multiplicar non se aprenden “porque si”. Son unha ferramenta básica que o alumnado vai empregar durante toda a súa vida escolar (e tamén fóra dela). Cando un neno ou nena coñece as táboas con seguridade, pode pensar mellor, resolver problemas con máis rapidez e centrarse no razoamento, non só no cálculo.

Que achega a aprendizaxe memorística das táboas?

  • Axiliza o pensamento matemático: se non hai que parar a calcular cada vez canto é 6×7, o cerebro queda libre para entender o problema.
  • Aumenta a seguridade e a confianza: saber as táboas evita frustracións e bloqueos.
  • Reduce a carga cognitiva: a memoria automática permite afrontar tarefas máis complexas sen sentirse desbordado.
  • É unha base imprescindible para a división: non se pode dividir con soltura se non se recoñecen con rapidez as multiplicacións inversas. A división non é máis que “pensar ao revés” a multiplicación.

É importante lembrar que memorizar non significa repetir sen sentido. Na aula traballamos as táboas con xogos, ritmo, cancións, retos, materiais manipulativos e comprensión previa. Pero chega un momento no que a práctica e a repetición son necesarias, igual que pasa ao aprender a ler con fluidez ou a montar en bicicleta sen rodas.

 E para a división… son imprescindibles

Cando o alumnado comeza coas divisións, quen domina as táboas avanza con máis facilidade. Quen non, tende a perderse nos cálculos e a esquecer o verdadeiro obxectivo: entender o que está facendo.

Por iso insistimos tanto nelas. Non por tradición nin por costume, senón porque son unha chave fundamental para o éxito matemático nas etapas posteriores.

Así que si: aprender as táboas require esforzo, constancia e algo de memoria… pero tamén dá froitos duradeiros.
E cando un neno di con orgullo “xa sei a do 7!”, iso tamén é aprendizaxe .

CONCERTO DIDÁCTICO

Saída didáctica: A viaxe de Walt coa Sinfonía de Galicia.

Recentemente tivemos a oportunidade de vivir unha experiencia musical moi especial: asistir ao concerto A viaxe de Walt interpretado pola Orquesta Sinfónica de Galicia no Palacio da Ópera de A Coruña. Foi unha saída que combinou arte, emoción e aprendizaxe, e que quedará nos nosos recordos! 

A Orquesta Sinfónica de Galicia é unha das orquestras máis importantes de España, fundada en 1992 e con sede en A Coruña. Desde entón, promove a música clásica e contemporánea, achegándoa a públicos de todas as idades, especialmente ao público escolar através de iniciativas didácticas que fomentan a comprensión musical e a educación artística. 

O concerto A viaxe de Walt foi un espectáculo familiar pensado especialmente para o alumnado. A historia levounos a viaxar xunto a dous irmáns, Walt e Diana, que atopan un proxector máxico nun cine abandonado e viven a aventura de rescatar a Diana a través das películas máis queridas da factoría Disney. Esta proposta combina música sinfónica con narrativa, facendo a experiencia en directo máis accesible, divertida e significativa para nós. 

Foi emocionante escoitar aos músicos tocar en directo, ver como se constrúe unha peza musical e sentir como unha orquestra enteira pode crear sons tan variados e fermosos. Ademais, vivimos tamén a oportunidade de escoitar o silencio respectuoso do público e aprender a apreciar a música de forma activa e participativa, algo que non sempre nos achegamos a sentir nas aulas. 

Saír a vivir a cultura de forma tan directa é, sen dúbida, unha experiencia que enriquece o noso coñecemento artístico e fortalece o noso gusto pola música. Xa estamos contándolle aos compañeiros que aínda non foron… e esperamos repetir ben prontiño!


domingo, 25 de enero de 2026

UN OBRADOIRO PARA FACER SOAR A TRADICIÓN

Estes días tivemos a sorte de participar nun obradoiro moi especial no que puxemos as mans, os oídos e a curiosidade. Da man de Emilio Romero Fabal, achegámonos ao mundo dos instrumentos tradicionais e aprendemos que a música tamén se pode construír pouco a pouco… e con materiais ben sinxelos.

Durante o obradoiro elaboramos un carrizo, un instrumento musical de percusión feito con canas de bambú, gomas e lixa. Lixar, suxeitar, probar, volver lixar... Aprendemos que para que un instrumento soe ben hai que ter paciencia e coidar cada paso.

Emilio tamén nos falou doutros instrumentos tradicionais como o pandero, a pandeira e a pandereta, explicándonos as diferenzas entre eles e como se empregan na música popular. Un dos momentos que máis nos sorprendeu foi cando nos mostrou pel de cabra, o material co que se elaboran as panderetas de maneira tradicional, e incluso nos deu un anaco para poder observalo e tocalo. Toda unha experiencia! 

Explicounos paso a paso como fai el mesmo as panderetas, desde a preparación da madeira ata a colocación da pel, facéndonos ver o valor do traballo artesanal e do saber que pasa de xeración en xeración.

E por se todo isto fose pouco, Emilio levou tamén unha buguina, que fixo soar diante de nós deixando a aula en silencio absoluto, e cunhas caras de sorpresa impresionantes. Explicounos que a buguina é un instrumento feito a partir dunha cuncha mariña, usado desde hai moitísimos anos en zonas costeiras. Antigamente empregábase para avisar, chamar á xente ou enviar sinais, xa que o seu son é moi potente e pode escoitarse a longa distancia. Unha curiosidade que nos encantou foi saber que non todas as cunchas soan igual e que hai que saber cortalas e soprar dun xeito moi concreto para que a buguina “cobre vida”.

Foi un obradoiro no que non só aprendemos música, senón tamén respecto pola tradición, polos materiais e polo tempo que leva crear algo coas propias mans. E, por suposto, saímos con ganas de facer soar os nosos carrizos e seguir descubrindo o marabilloso mundo da música tradicional.

































RECREO CON CHOIVA

Hai días nos que o ceo decide que é mellor quedar baixo teito. Nun deses recreos pasados por auga, non puidemos saír ao patio por culpa das inclemencias meteorolóxicas. Pero xa se sabe: cando non hai patio… hai creatividade a moreas na aula.

Aproveitamos ese tempo para facer uso dos materiais dos polos creativos que temos dispoñibles, e o recreo transformouse nun espazo de xogo, aprendizaxe e moita concentración.

Un dos grandes protagonistas foi o Kapla, un xogo de construción que, con pezas todas iguais, permite crear estruturas sorprendentes. Traballamos o equilibrio, a paciencia, a coordinación e a planificación. Porque no Kapla non vale correr: se te apuras… a torre cae (e hai que volver empezar, que tamén é aprender.

Tamén houbo tempo para as construcións de Lego, onde a imaxinación non ten límites. Casas, robots, vehículos imposibles… Cada creación é diferente e fomenta a creatividade, a resolución de problemas e o xogo cooperativo.

Para quen preferiu un momento máis tranquilo, o debuxo libre converteuse nun espazo para expresar ideas, emocións e historias a través das cores e das formas. Debuxar tamén é pensar, crear e comunicarse.

E non podían faltar as construcións con bloques magnéticos, que permiten experimentar con formas xeométricas, volumes e estruturas dun xeito manipulativo e moi atractivo. Aquí a ciencia e o xogo danse a man.

Así foi o noso recreo sen patio: diferente, creativo e moi aproveitado. Porque ás veces a choiva impide saír fóra… pero abre a porta a novas maneiras de xogar e aprender dentro.